Blog 11 Oogstfeest 2 oktober 2021

De afgelopen dagen in voorbereiding op de high tea heb ik recepten opgezocht en een high tea menu samengesteld. Zoveel klasse als Noortje van den Heuvel van Theetuin de Galerie in Oirschot in haar high tea’s kan laten zien dat kan ik niet. Wat ik wel kan, is met passie mijn “kook- en bakkunsten” en organisatietalent inzetten voor een smakelijke en gezellige happening. Ik weet niet hoe het bij jou gaat, maar ik krijg altijd energie als ik iets met passie doe.

 

En dan is het zaterdag 2 oktober. Direct na het wakker worden is het tweede dat ik doe – eerst opstaan natuurlijk – de weerapp checken. Wat gaan de regen en de wind vandaag doen? De hele week veranderde de nazomer steeds meer in de herfst met flinke regenbuien tot gevolg. Het zal toch niet weer een regendag worden net zoals op 25 juli vorig jaar toen we een wandeldag hadden en de dames met regenjassen en regenponcho’s door de uiterwaarden en langs de boomgaarden liepen. Gelukkig zag ik alleen wolkjes en wolkjes met zonnetjes met een gevoelstemperatuur van 16 graden Celsius en een windje van 2-3 Beaufort. Het weer is ons goed gezind vandaag.

 

Een ontvangst met koffie en zelfgebakken koekjes, (hernieuwd) kennismaken en een keuze maken uit de aanwezige routes. Om de dames helemaal ter wille te komen, maak ik ad hoc een mooie route van iets meer dan 9 km langs de poldermolen bij de Steendert, langs de boomgaarden waar de appels en peren inmiddels van geoogst zijn en met en blik op Kasteel Ophemert. Lang leve een abonnement op route.nl . Bij de koffie werd al duidelijk dat het afvinken van de persoonlijke lijst met gespotte vogels onderweg een van de acties onderweg zou zijn. Jammer genoeg heeft de groene specht zich tijdens de koffie niet in de tuin laten zien (terwijl ik dit blog zit te schrijven verschijnt de groene specht in de tuin, helaas 1 dag te laat). Kan je je voorstellen dat bij de plassen van de Steendert waar ook de poldermolen staat een buizerd, nijlganzen, tafeleenden, kuifeenden, krakeenden, een tapuit, grote zilver reigers, een bruine kiekendief en torenvalk zijn gespot? Wat een prachtig landje hebben we toch en wat een zegening met de mooie natuur in de Betuwe. Word jij ook blij van akkers met wilde bloemen die bijen, hommels en vlinders helpen, van bloeiende bermen en uiterwaarden en overal vogelgeluiden? De soms verborgen kleine pareltjes van onze natuur. Vaak gewoon om de hoek.  

 

Tussen vertrek van de wandelaars en hun terugkeer duik ik de keuken in. Actie om de courgette muffins, de brownies, de broodjes te bakken en beleggen en natuurlijk de high tea verder in te richten. Water met munt en citroen maken en koud zetten. Verse munt, geschilde gember, gesneden schijfjes citroen Dat om na inspanning ook ontspanning en genieten te bieden. En vooral ook ruimte te bieden aan de goede gesprekken.

 

Rond twee uur zijn de wandelaars weer terug in de blokhut en zijn we compleet met twee dames die niet wandelen. Het was volgens de dames soms zelfs flink warm waardoor de jas toch weer in de rugzak belandde. Mooi hoe vanzelfsprekend gesprekken tussen deze vrouwelijke veteranen op gang zijn gekomen tijdens het wandelen mar ook in de blokhut. En heel mooi dat high tea aanleiding geeft om het eens te hebben over eten tijdens uitzendingen. Hoe de voedselvoorziening eruit heeft gezien ligt heel erg aan het soort missie/uitzending of je in een groep, met een eenheid of als individu uitgezonden wordt en waarheen je gaat. De verschillen uitten zich in een hele keukengroep met uitrusting zoals (vries/koel)containers die meegaan en voor iedereen het eten wordt verzorgd, naar zelf voor je eten moeten zorgen en lokaal op de markt vlees en vis moeten kopen, maar ook rantsoenen en voedselpakketten uit NL laten opsturen via de NAPO-organisatie of met een groep afwisselend een kook- en afwasbeurt hebben om gezamenlijk te kunnen eten. En wat je dan kon eten wisselde ook heel erg. We weten allemaal als veteranen als je van huis bent is eten belangrijk, zowel voor de gezamenlijke maaltijden maar ook voor de voedingswaarde en voedselveiligheid en het gezond blijven tijdens je missie.

En zo ineens hebben we het over verplichte danslessen voor officieren in opleiding. Verbazing over de verplichting en een boel humor over de aanwezige marsvaardigheden van de heren en het helaas ontbreken van het dansgevoel. Niet alleen was dansen een sociale vaardigheid in 1945 maar ook eind jaren zeventig en begin jaren negentig. En zo ver we weten is het tijdens de officiersopleidingen nog steeds een van de sociale verplichtingen om te kunnen stijldansen, naast (tafel)etiquette bijvoorbeeld. Heel grappig om de verhalen daarover met elkaar te delen. Kapotte panty’s, blauwe tenen en de man leiden in plaats van andersom.

 

In het onderzoek van het Vi “Hetzelfde of toch een beetje anders’ (2017) kwam naar voren dat er animo leek te zijn voor bijeenkomsten voor vrouwelijke veteranen of een soort van lotgenotencontact. Binnen deze context spraken we met elkaar over je plek als vrouw in je uitzendgroep of -eenheid. Als eenling toegevoegd aan een bestaande eenheid is het lastig je plek te vinden en te krijgen. En het is niet altijd vanzelfsprekend dat je makkelijker aansluiting vindt bij Westerse militaire mannelijke collega’s dan bij bijvoorbeeld Afrikaanse mannelijke collega’s. We bespraken wisselende ervaringen of je jezelf kon en mocht zijn in de groep. Hoe er tegen je aangekeken werd en of men je serieus nam.

 

En genietend van de hapjes hebben we gelachen om hilarische situaties en aandachtig geluisterd naar hartverwarmende verhalen en anekdotes. Soms zijn de nieuwsbrieven die tijdens de uitzending naar familie en vrienden gestuurd zijn nog gewoon in het eigen archief aanwezig en is teruglezen een mooie manier om je uitzending nog eens door te nemen en te doorleven. Ik denk dat we met al die ervaringen van vrouwelijke veteranen prachtige verhalen te delen hebben, zowel positief over veerkracht en waardering als ook wringend en uitdagend, met elkaar en met mannelijke collega’s, en met mensen die onze ervaringen als militair, veteraan en vrouw niet delen.

 

Zo aan het eind van de middag was er nog de vraag of we ook niet lezingen kunnen houden vanuit Thuisbasis de Klaproos. En natuurlijk kan dat. Als we interessante sprekers weten, dan kunnen we die benaderen en een goede locatie zoeken. Dat kan overigens overal in het land zijn en bij voorkeur bij een bestaand veteraneninitiatief zoals een veteranenontmoetingscentrum, inloophuis of Echo Homes.

 

Na vertrek van de deelneemsters heb ik met een brede glimlach de high tea opgeruimd en de blokhut schoongemaakt. Samen genieten van hernieuwde kennismaking, het delen van overeenkomstige of verschillende uitzendervaringen en dat onder het genot van een smakelijke high tea. Wat een waardevolle manier om er voor collega vrouwelijke veteranen te zijn en dit te mogen organiseren en betekenen.

 

Heb jij wensen of ideeën? Kom met voorstellen en dat geldt ook voor bijvoorbeeld een wandel/fietsdag met een high tea of tapas, een lezing of een workshop. Als je regionaal een groep vrouwelijke veteranen kan verzamelen dan kan ik de organisatie verder ondersteunen.

 

Als het over de inschrijvingen gaat dan merk ik dat het lijkt dat er nog steeds weinig animo is. Het onder de aandacht brengen van de Thuisbasis de Klaproos en de activiteiten is een kwestie van volhouden en er tijd en energie in steken. Het zou fijn zijn als het Nederlands Veteraneninstituut, het Veteranenplatform en de veteranenorganisaties het onderzoek van het Vi uit 2017 ook onder hun vrouwelijke leden zouden bekend stellen en dan verwijzen naar de Klaproos. Een plek van, voor en door vrouwelijke veteranen. Een platform om overal in Nederland activiteiten voor vrouwelijke veteranen te organiseren. Omdat we geen lijst met adressen van de bijna 6000 vrouwelijke veteranen mogen ontvangen door de AVG, is mondelinge communicatie en social media onze beste marketing tool.  Zeg het voort!

Warme groet,
Jacqueline

Blog 3 Terugblik wandeldag 25 juli 2020

Deze zomer zo anders dan alle andere zomers die velen van ons in hun leven hebben meegemaakt. Geen evenementen op de kalender, veel afgelaste activiteiten, veel zaken uitgesteld of volledig anders van opzet. Lege theaters, festivalterreinen en geen volle Annastraat en Wedren in Nijmegen op 24 juli. Gelukkig heeft de organisatie van de Nijmeegse Vierdaagse een alternatieve 4daagse georganiseerd en daar is in Nederland fanatiek aan deelgenomen. De deelnemers aan de alternatieve 4daagse hebben 1,3 miljoen kilometer gelopen de afgelopen 4 dagen.

Zoals gepland, heeft op 25 juli de wandeldag van Thuisbasis de Klaproos plaatsgevonden. De aankondigingen op de Facebookpagina, website en via veteranenverenigingen heeft op deze zaterdag 7 deelneemsters opgeleverd; 5 vrouwelijke veteranen en 2 vrouwelijke introducees.

Voor mij betekende dit dat ik op vrijdag 24 een grote pan verse tomatensoep heb gemaakt en de voorbereidingen in en om de blokhut heb getroffen. De tent samen met HJ opgebouwd op het achterterras. De snacks in de mand gereed gelegd, de pruimen uit eigen tuin gewassen en gekoeld weggezet, de appels gewassen, de glazen, bekers, soepkommen en lepels gereedgezet en het vooral ook gezellig gemaakt. ’s Middags werd het nieuwe tuindoek met het logo van thuisbasis de Klaproos gebracht en dat hebben we aan de carport gevestigd. Wat gaaf om nu vanaf de weg ook het nieuwe logo te kunnen zien. Het voorbereiden in de blokhut en maken van de wandelroute op route.nl gaven veel energie. Het is fijn om wat te kunnen doen voor een ander en te merken dat je er zelf ook blij van wordt.

De dames hebben bij aankomst bij de Thuisbasis de Klaproos kunnen genieten van thee, koffie, stroopwafels en de kennismaking met elkaar. Mooi om te zien dat mensen die elkaar nog niet kenden zo snel al geanimeerd met elkaar in gesprek zijn. En zo tijdens dat gesprek besluit de deelneemster die de 11km zou gaan lopen aan te sluiten bij de groep van 14 km. Dus gingen de dames op pad langs Kasteel Ophemert, de uiterwaarden in, door Varik en tussen de boomgaarden door.

De weersvoorspellingen hebben de hele week gewezen op droog zomer weer met een graad of 20 C. Vrijdags kwam er toch een voorspelling met een mogelijke natte zaterdag voorbij. Op de zaterdagochtend zelf bleken weeronline en buienrader het niet met elkaar eens te zijn. De eerste voorspelde de hele middag miezer-regen en de laatste gaf maar 1 of 2% regenkans aan.
Maar goed, deze wandeldames hebben voor hetere vuren gestaan dan een beetje miezer of regen. Regenjassen, poncho’s en paraplus maakten gewoon deel uit van de wandeluitrusting. Geen zorgen dus maar wel jammer dat het nat was bij de start van de wandeling. Veel van de route bleef het miezeren.

Om 11.00u zijn de dames op stap gegaan richting Kasteel Ophemert. Met een route rondom het Kasteel en door de pruimenboomgaarden keerden ze terug het dorp Ophemert in om de Waalbandijk op te lopen richting de uitwaarden van de Waal. De route volgde de Waal verder stroomafwaarts naar de Dikke Dries, de oude Kerktoren in Varik. Daar werd in het Veerhuis genoten van een drankje en voor een enkeling een lekker stuk appeltaart. Daarna slingerde de route over de Waaldijk naar de rand van Heesselt en ging het rechtsaf de binnendijkse omgeving in. Via de mooie straatjes in en om Varik en langs boomgaarden werd weer teruggekeerd naar de Waalbandijk. Nu was er zicht op uiterwaarden vanaf de dijk worden en werd de lange Akkersestraat ingeslagen om weer uit te komen bij de blokhut van Thuisbasis de Klaproos. Het vrolijke geklets was al in de tuin te horen en met een brede lach op de gezichten werd omstreeks drie uur de tuin ingelopen.
Een lekkere kop tomatensoep en een voetenbadje met bruistablet voor hen die daar behoefte aan hadden, wachtte hen op. Daarbij nog fijn verder kletsen en genieten van wat drinken en wat te knabbelen. Bij navraag onder de deelneemsters is zo’n wandeldag in het najaar ook weer een leuke activiteit. Ik kon enorm genieten van deze vrolijkheid en gezelligheid. Waardevol om je vrije vrijdag en zaterdag zo in te vullen.

Ben jij ook vrouwelijke veteraan en heb je ideeën voor activiteiten voor vrouwelijke veteranen, stuur me dan een email op info@thuisbasisdeklaproos.nl. Dan maken we een afspraak om je ideeën uit te werken en bij te kletsen.

Warme groet,
Jacqueline

Blog 2 Op weg naar de Wandel- en Fietsdag

Na mijn eerste blog ben ik aan de slag gegaan met het uitpluizen van routes voor de wandeldag en de fietsdag. Via de website van route.nl kun je daarvoor heel eenvoudig zelf routes maken tijdens de kosteloze proefperiode van een week. En als je dan toch een regelmatige gebruiker bent van deze routebouwer dan kan je een abonnement nemen.

Met een paar door anderen gemaakte routes als start ben ik nieuwe routes gaan maken voor de wandeldag. Van korte routes die je in iets meer dan een uur kan lopen naar een flinke route voor de 4Daagse wandelaars die anders in juli de vier dagen rond Nijmegen hadden gelopen. Mocht 18 km nog niet genoeg voor je zijn, dan is er een 32km lange fietsroute die je ook kan wandelen.
En voor de fietsers onder jullie heb ik gedacht aan een rondje om de Klaproos voor de fietsers zonder getraind zitvlak tot aan routes voor de kilometervreters die allang geen zadelpijn meer krijgen. Mocht er dan nog geen route bijzitten die lang genoeg is voor jou als diehard fietser dan kan je zelf met het knooppuntensysteem een nog langere route inplannen.

Met in mijn achterhoofd de schoonheid van de regio rondom Ophemert heb ik variatie gezocht in de uiterwaarden, de boomgaarden, de knusse dorpjes en de weidse uitzichten. Ik heb per dag een vijftal routes kunnen maken die ik helaas 3 dagen later weer kon vergeten. Nieuws in de krant dat de voetveren over de Waal dit jaar niet meer gaan varen omdat ze de Corona-regels niet goed kunnen toepassen. Tja, dan maar weer terug naar de tekentafel en routes maken zonder dat we met de voetveren de Waal moeten oversteken. Met inmiddels wat meer handigheid op route.nl heb ik een mooi setje routes kunnen maken. Mochten de voetveren weer gaan varen, dan trek ik de initieel gemaakte routes wel weer uit de kast. Of ik bewaar deze routes voor een ander moment in dit of volgend jaar.

En dan is het dus tijd om een informatiesheet te maken dat op de website op de activiteitenpagina geplaatst kan worden. Ik wil dat de wandel- en fietsdag meer is dan alleen “op pad” gaan. Er wordt een kleine bijdrage gevraagd om de kosten voor het hapje en drankje te dekken. Je mag een wandel- of fietsmaatje meenemen. Wil je samen met andere vrouwelijke veteranen lopen of fietsen, zorg dan dat je op tijd bent voor het vertrekmoment en sluit bij elkaar aan. Dat geeftt je de gelegenheid elkaar te leren kennen en bij te kletsen. Bij ontvangst en terugkeer bij de blokhut is er wat te drinken. Om het geheel aan te kleden, krijg je wat lekkers mee voor onderweg. Na de routes wilde ik ook nog wat verwennerij organiseren. Daarom gaat de vuurschaal aan, kan Spotify je favoriete veteranensong spelen, neem je plaats op een bankje bij de Koi-vijver, kan je na het wandelen van een bruisend voetenbadje genieten en voor de inwendige mens is er soep of salade (afhankelijk van het weer). Krijg jij ook al beelden bij deze dagen? Ik zie het zo wel gezellig worden: napraten over deze dag of over andere dingen die ons bezighouden, ideeën uitwisselen voor vervolgactiviteiten. Ik hoor gelach en zie dat er foto’s gemaakt worden.

Herken je dat, dat wanneer je ideeën uitwerkt je energieniveau enorm toeneemt, je steeds meer ideeën krijgt en je enthousiaster en enthousiaster wordt. Zo voel ik me ook. Ondanks alle Corona beperkingen zou het een fantastische twee dagen kunnen gaan worden als jij je inschrijft en er als vrouwelijk veteraan bij bent. Wil je een wandelmaatje meenemen of heb je meer enthousiastelingen laat het dan weten via het emailadres En ik verwacht dat er dan ook weer nieuwe ideeën oppoppen voor activiteiten en themabijeenkomsten. 

Ik wens jullie veel gezondheid, veerkracht en succes toe. Tot ziens op 25 juli en/of 15 augustus?

Warme groet,

Jacqueline

P.s. We hebben wel een deelname maximum van 20 personen. Dus vol is vol.